De reis
van atelier
Atelier is opgezet in 2019. Vanaf dit jaar heeft Atelier in Europa rond gerezen op zoek naar de inspiratie voor het maken van deze methode. Want: “om kunst te geven moet je kunst maken.” Onderweg hebben we veel geleerd over het leven van grote kunstenaars en het vinden van inspiratie.
Iets in het echt zien en het mee maken is anders dan het kijken naar een stilstaand plaatje. Dus wij maken er een bewegend plaatje van: film. Dankzij film kunnen wij de inspiraties van deze grote meesters naar het klaslokaal brengen. Wij hebben al onze creativiteit in deze methode gestopt en wij zullen dat absoluut blijven doen.
Jeroen
Meester & presentator
Na de middelbare school vond ik de perfecte plek op het Grafisch Lyceum in Rotterdam en studeerde daar af in Animation & Computer Games. Na 5 jaar in verschillende studio’s gewerkt te hebben startte ik mijn PABO opleiding. Ik koos voor een specialisatie jonger kind. Kleuters zijn ontzettend creatief en komen met de gekste ideeën aanzetten, ik voelde me daar wel thuis (en…. ik vond het stiekem ook super leuk om weer elke dag op school te knutselen).
Atelier is opgezet vanuit mijn ervaring als leerkracht. Toen ik in de bovenbouw les ging geven zag ik dat veel creativiteit verdwenen was en dat veel van mijn kids met blokkades zaten. Dat vond ik ontzettend jammer om te zien en wilde daar verandering in brengen.
Samen met Leone heb ik besloten dat daar iets aan gedaan moest worden en deze methode is daarop het antwoord. Elk kind is een kunstenaar en verdient het om dat te horen en te ervaren.
Leone
Digitaal kunstenaar
Ik heb een studie gedaan als Grafisch vormgever, als ruimtelijk vormgever en ik ben stage gaan lopen bij een film bedrijf. Ik wist niet welke kant ik op wilde, zolang ik maar creatief aan de slag kon gaan.
Toen wij samen Atelier hadden opgezet was er nog een hele weg te gaan. Maar elke dag ben ik blij dat ik hier al mijn passies naar voren mag laten komen. En ik zie mijzelf niets anders meer doen.
Ik hoop met Atelier kinderen te laten zien dat juist zij creatief zijn, dat creativiteit zich op zoveel verschillende manieren uit en dat het niet gaat om het mooiste, of beste kunstwerk maar juist jouw originele, gekke idee.
Kunst in het echt
Toen ik nog op de PABO zat ging ik op een excursie naar Rome. De stad zelf is één groot kunstwerk: van de bizarre fonteinen en trappen tot alle gebouwen, kerken en gekke architectuur. Als je dan een kerk binnengaat heb je de kans om oog in oog te staan met een beroemd kunstwerk. Zo stond ik opeens voor meerdere metershoge Caravaggio’s. Ik was daar met mijn leerkracht geschiedenis en bij elke steen had hij wel een verhaal te vertellen. Normaal gesproken loop je ergens voorbij en denk je “Leuk, ziet er mooi uit”. maar als je het verhaal hoort dan blijkt dat er veel meer te vinden is dan dat je in eerste instantie ziet.
Toen ik weer thuis kwam ging ik op internet op onderzoek uit naar de verhalen achter kunstwerken. Je komt dan op de meest bizarre verhalen terecht. Ik leerde over Caravaggio dat hij eigenlijk een crimineel was: hij had zelfs iemand vermoord! Hij schilderde alleen zó goed dat het steeds maar weer door de vingers gezien werd. Ik leerde over Monet en dat hij het zo zat was hoe de gevestigde orde besloten had dat alles moest zijn dat hij uit protest een eigen tentoonstelling en uiteindelijk zelfs een eigen kunststroming startte. Ik ontdekte dat Rembrandt eigenlijk een rebel was en later in zijn leven heel ‘asociaal’ schilderde met losse, onafgemaakte schilderstoetsen en dat dit bijna het eerste impressionisme genoemd kon worden.
De atelier methode
Voor de Atelier methode zijn Leone en ik nog verder op onderzoek gegaan. In onze omgebouwde sprinter bus zijn we naar de locatie gegaan om alles in het echt te zien. De berg van Cézanne, het atelier van Miro, de stad Arles van Vincent van Gogh, de Parijse buurt Montparnasse waar Mondriaan strandde en de kerk in Ravenna waar Klimt zijn inspiratie voor gouden mozaïque uit haalde.
Tijdens het reizen leerden we meer en meer over de kunstenaars. Net als toen in Rome begon alles tot leven te komen. We kregen een écht idee van wie Picasso was, Monet, Cézanne, Michealangelo, Miro, Jackson Pollock, Mondriaan, Niki de saint Phalle, Frida Kahlo noem maar op: de lijst van kunstenaars waar we enthousiast van werden werd steeds langer en langer.We hebben beide een kunstachtergrond en wisten na jaren kunstgeschiedenis op school alle algemene informatie van de kunstenaars, maar dit was ons nooit verteld! Al deze kunstenaars gingen door problemen heen, zochten naar oplossingen, gingen hun eigen weg: dwars door alles heen. Er waren onderlinge concurenties, samenwerkingen, eerbetonen en nog veel meer. Dit is kunstgeschiedenis hoe het zou moeten zijn.
Helaas denk je bij kunst niet aan al deze levendige verhalen. Je denkt aan een groot wit museum waar je nergens aan mag zitten. Oude grijze mannen die op een interessante manier moeilijke woorden aan elkaar weten te breien maar niet heel veel zeggen. Je denkt aan miljoenen euro’s die om een of andere reden uitgegeven worden aan een schilderij van Rembrandt. Of misschien het tegenovergestelde: het extreem vrije, experimentele, ‘Hier-kan-ik-met-mijn-hoofd-toch-niet-bij-kunst” Kunst voelt niet toegankelijk. Dat terwijl uit ons onderzoek bleek dat de kunstenaars zèlf ontzettend toegankelijk zijn! Het zijn mensen die op avontuur gaan om te ontdekken wat er nog meer in het leven te halen valt en dat gaat gepaard met alle mogelijke plot twists die je maar kunt bedenken. Dat is iets wat kinderen mee moeten krijgen over kunst, op die manier krijgen we meer kunstenaars in de wereld!
